Stephanie Freij

image

Stephanie, 33-en-een-beetje. Stephanie was voorheen werkzaam als docent Maatschappijleer, outdoor onderwijs facilitator, en nog veel meer. Momenteel is ze de drijvende kracht achter ‘Festina Lente’ en ‘Tussen Nu En Niets’. Al deze belangen worden samen geweven met deze rode draad: een verlangen om te begrijpen.

Met haar artistieke talent en een hart om mensen te dienen, evenals de altijd aanwezige positieve houding, haalt ze graag het beste uit zichzelf. Ze gelooft dat ieder individu hèt verschil kan maken. Ze legt de focus op de kleinste details, is empathisch enthousiast en betrokken. Ze streeft ernaar om oplossingen te creëren voor elke uitdaging en inspireert anderen om hetzelfde te doen. Ze is niet bang voor kritiek, omdat ze dat ziet als een katalysator voor groei en verandering.

Stephanie is ook een koffie drinkende rolstoel-gebruiker. Ze kampt met een spierziekte en ADD. Maar dat is niet echt een probleem voor het hebben van een inspirerend of succesvol leven. Sterker nog, het helpt om creatief, innovatief en fantasierijk te zijn.

Als begin twintiger heb je het gevoel dat je aan het begin van het leven staat. Druk doende het bestaan met ‘huisje boompje beestje’ op te bouwen. Ik had een goede baan met mooie doorgroeimogelijkheden in het vooruitzicht, ik was me aan het oriënteren op de huizenmarkt, wilde graag een herenhuis in ‘s-Hertogenbosch kopen. Ik zat iedere week enkele uren op de mountainbike, ging graag met vrienden op café, vertoefde in luxueuze restaurants en was dikwijls te vinden bij culturele podia. Ik had natuurlijk zelf heel hard gevochten om dat alles te bereiken, maar ik kan niet anders stellen dan dat het mij in die tijd voor de wind ging.

Artsen hadden bij mijn geboorte te kennen gegeven dat ik niet lang te leven had of wanneer dat wel zou lukken ik zwaar gehandicapt zou zijn. Maar met de nodige zorg, therapie en aanpassingen wist ik mij, geheel tegen de verwachtingen in, ‘een redelijk normaal leventje’ toe te eigenen.

Plots ging het dan toch bergafwaarts. Ik was drieëntwintig. Op de school waar ik op dat moment, als docent Maatschappijleer, werkte, kreeg ik de letters niet goed meer op het bord geschreven, boeken vielen uit mijn handen en een heel lesuur de leerlingen toespreken lukte enkel nog met veel pijn en moeite. Met enige regelmaat vielen mijn spieren uit. Als ik na een werkdag terug thuis kwam dan zakte ik vaak door mijn benen tijdens het lopen, ik kon steeds moeilijker bewegen. Kortom mijn lijf sputterde tegen. Toen dacht ik: dit gaat echt de verkeerde kant op. Ik trok bij een neuroloog aan de bel. Ik zag in een klap alles waarvoor ik zo hard had gestreden vervliegen. Ik moest alles wat ik had opgebouwd opgeven: geen glansrijke carrière meer, geen koophuis, geen wereldreizen… Weg levensdroom, weg toekomst. Ik was jong en ik wilde wat, maar het lijf had andere plannen. De artsen hebben altijd al wel gezegd dat ik iets aan mijn spieren had. Een aangeboren spierziekte, maar ze hebben er nooit een etiketje op kunnen plakken. Inmiddels zit ik als 33-jarige Tilburgse alweer bijna tien jaar in een rolstoel. Mijn leven is in korte tijd zeer ingrijpend veranderd. Door mijn spierziekte ben ik me er bewust van geworden dat je nu moet genieten en niet pas over jaren. Leef in het nu. Zorg ervoor dat je niet in een sleur belandt. Ik wil zoveel mogelijk doen voordat mijn ziekte erger wordt. Ik wil ontzettend veel doen, maar ik moet de juiste keuzes maken. Ik haast me langzaam.

I’m the author of Festina Lente and currently finishing Tussen Nu En Niets. Writing has always been a solace for me. Now, I am a burgeoning woman with a growing stack of books and insatiable desire for understanding. For years, between academic pursuits and teaching Social Studies, I captained my writings devoted to authentic living. As life moved on, though, it became necessary to meld together my interests in art, social studies, design, with my research and reflections on the social world. To that end, my books and other projects was born. I’m always looking for new challenges and ways to explore new horizons. So I’d love to hear from you and answer any questions you have. Hopefully we’ll cross paths someday so we can make it a better place together! Best regards, Stephanie Freij